Ακόμα ένα πρόσωπο ήταν ο Λεωνίδας ο οποίος ως δυσκολία αυτής της δουλειάς χαρακτήρισε τις αντιδράσεις του κόσμου, αλλά και τις πολλές ώρες περπατήματος ενώ για τους τρόπους διανομής είπε «Το σταθερό σημείο ο ευκολότερος, πόρτα πόρτα ο δυσκολότερος.» Άλλο ένα πρόσωπο ήταν και η Άννα η οποία ανέφερε ότι εργάζεται σε αυτό εδώ και εννιά μήνες, ενώ έχει εργαστεί σε παρόμοια δουλειά και στο παρελθόν ενώ και τότε όπως είπε «λίγες ώρες και εκεί πάλι ήταν λίγα τα λεφτά».
Για τις δυσκολίες ανέφερε:
«Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζω στην συγκεκριμένη δουλειά, πρώτον και κύριο είναι το οικονομικό θέμα, τα οποία είναι πάρα πολύ λίγα, δεν μου φτάνουν καθόλου, δεν μπορώ να ανταπεξέλθω, δεύτερον είναι το ψυχολογικό και η σωματική κούραση, είναι το τρέξιμο, η πολλή πίεση, μέχρι δεν έχω βρει άλλο...»
για να συνεχίσει: «Ο λόγος που εξακολουθώ και παραμένω στην συγκεκριμένη δουλειά είναι καθαρά οικονομικός, γιατί αν δεν ήταν τόσα λίγα λεφτά εγώ θα είχα φύγει από την πρώτη μέρα...»
Για τον τρόπο που τις αντιμετωπίζει είπε: «Ο τρόπος που αντιμετωπίζω τις δυσκολίες που έχω δεν είναι τόσο νορμάλ όσο θα μπορούσε να είναι σε οποιαδήποτε άλλη δουλειά, δηλαδή παράδειγμα δεν ξεκουράζομαι όσο είναι το όριο, τα πόδια μου, το σώμα μου την επόμενη μέρα είναι μείον από το κανονικό που θα πρέπει να είναι, αλλά δεν τις αντιμετωπίζω εντελώς φυσιολογικά.»
Ενώ η άποψη της για το αν αξίζει να ασχοληθεί κάποιος ήταν:
«Ναι θα πρότεινα σε κάποιον να έρθει να δουλέψει στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Τώρα όσον αφορά που περνούμε λίγα και είναι και κάποιες δυσκολίες όπως ανέφερα, δεν ξέρω αν κάποιος θα δεχόταν και είναι και 50-50 και θα πρότεινα και δεν θα πρότεινα».
Όμως στην συγκεκριμένη δουλειά δεν απασχολούνται μόνο νέοι αλλά και μεγαλύτεροι σε ηλικία όπως ο κ. Κώστας που εργαζόταν ως ελεύθερος επαγγελματίας όπως είπε και σύμφωνα και με αυτόν: «Οι δυσκολίες είναι ότι έχει αρκετή κούραση, έχει αρκετό περπάτημα, αυτά, όχι κάτι άλλο...»
συνεχίζοντας «έχω αρκετή αντοχή και δεν έχω κάποιο πρόβλημα με αυτό…», ενώ σε προτροπή του προς τους ανέργους είπε:
«Θα το συνιστούσα, αν μπορούσε και αν... Τουλάχιστον θα το συνιστούσα να δοκιμάσει και από εκεί και ύστερα αν μπορούσε να συνεχίσει...».
Τέλος για τις δυσκολίες ανέφερε: «Η δυσκολία είναι το πόρτα πόρτα, το να χτυπάς θυροτηλέφωνα στον καθένα που δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει, τι θα αντιμετωπίσεις».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η άποψη του «γερόλυκου των φυλλαδίων» κ. Νίκου Τζαβέλλα, ο οποίος όπως ανέφερε εργάζεται σε αυτή για δεκατέσσερα χρόνια, ενώ ανέφερε ότι έχει μοιράσει σε πολλές πόλεις τις Βόρειας Ελλάδας. Σχετικά με τις δυσκολίες είπε:
«Ε, ο καύσωνας το μεγαλύτερο πρόβλημα, ο καύσωνας, το ότι είσαι στην εξοχή και δεν μπορείς να βρεις τουαλέτα, να φας, να πιείς, πρέπει να τα έχεις αυτά όλα στην τσάντα μέσα, το ότι δεν έχεις συγκεκριμένο ωράριο και δεν ξέρεις πότε θα πας σπίτι και αν έχεις μικρό παιδί να μεγαλώσεις ζορίζεσαι, βασικές...» ενώ συνέχισε:
«Ε, έλα την έβγαλα πάντως και το παιδί το μεγάλωσα και κάποιο ψωμί πήγα στο σπίτι. Τώρα είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα λόγω καταστάσεως, αλλά θα δούμε τι θα κάνουμε.»
Τέλος και αυτός σε προτροπή του προς τους ανέργους είπε:
«Αν δεν έχει άλλη δουλίτσα φυσικά, αν δεν έχει κάτι άλλο να κάνει φυσικά γιατί πρέπει κάτι να πάει... Ε, ναι θα πάει ένα ψωμί στο σπίτι ρε φίλε, από το να κάθεσαι ας πούμε και να μην έχεις τι να κάνεις...» για να συμπληρώσει:
«Ε, κάτι πρέπει να πας στο σπίτι. Κάτι πρέπει να έχεις στην τσέπη σου, έκτος αν ο μπαμπάς είναι πλούσιος και εσύ είσαι ζαμαν φου! Καθαρά πράγματα τι να λέμε ψέματα!»
Επιπλέον ζητήσαμε την γνώμη και της κ. Ειρήνης που εργάζεται ως επόπτρια σε εταιρία διανομής εντύπων, η οποία για τις δυσκολίες ανέφερε:
«Είναι η πιο δύσκολη δουλειά, είσαι μέσα στους, δρόμους, κουβαλάς βάρος, είσαι μέσα στην ζέστη, στο κρύο, στην βροχή και με πολύ λίγες αποδοχές.»
Ενώ όσον αφορά τις ηλικίες όσων επιλέγουν αυτοί την δουλειά αλλά και για το αν θα την συνιστούσε είπε:
«Όριο ηλικίας δεν έχει αυτή η δουλειά, αλλά αν με ρωτάς από μικρότερης ηλικίας μέχρι και τριάντα θα πω, όχι την σήμερον ημέρα δεν επιλέγουν να κάνουν αυτή την δουλειά και θα το κάνει κάποιος που έχει πραγματική ανάγκη.» για να συνεχίσει:
«Θα το συνιστούσα προσωρινά, ναι για να μην κάθεται να παίρνει ένα χαρτζιλίκι, ναι θα το συνιστούσα ναι.»
"Έχω φτερά που λαχταρούν
και θέλουν να πετάξουν
μα λαθροθήρες κυνηγοί
βρίσκονται σ' επιφυλακή
να με κατασπαράξουν"
Όνειρο φυλαγμένο: Μ. Σεβίλογλου
