Με παραδοσιακούς και όχι μόνο ήχους πλημμύρισε το βράδυ της Πέμπτης, 17 Σεπτεμβρίου η πλατεία Ναυαρίνου, με το δεύτερο εν Θεσσαλονίκη Θεσσαλικό πανηγύρι να προσελκύει μαζικό ενδιαφέρον ξεπερνόντας κάθε προσδοκία.
Ο λόγος για ένα δημόσιο, ανοιχτό στους πάντες, γλέντι που καθιερώθηκε πρίν από ένα χρόνο, με πρωτοβουλία καταστήματος εστίασης της περιοχής. Η δε ονομασία του ως "Θεσσαλικό", αποτελεί δηλωτικό της καταγωγής των διοργανωτών, από την Ελασσόνα. Ενός τόπου που ως "πρωτεύουσα" της Περραιβίας, βρίσκεται στην μεθόριο, Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Το επονομαζόμενο και ως "Θεσσαλομακεδονικό τριεθνές" εκεί που σμίγουν τρεις νόμοι, αλλά και παραδόσεις.
Με αυτά τα δεδομένα οι διοργανωτές, σε αμφότερες τις δύο εκδοχές της εκδήλωσης, κάλεσαν το Ελασσονίτικης καταγωγής μουσικό σχήμα "Samoladay",
ενώ στην φετινή εκδοχή μαζί τους ήταν και ο εξαιρετικός επίσης Θεσσαλικής, από τον νόμο Λάρισας, καταγωγής καλλιτέχνης, Γιάννης Λίταινας.
Στην συνάφεια αυτή, στην εμβληματική πλατεία πλησίον του ανακτόρου του Γαλερίου, έλαβε χώρα μια πραγματική συνάντηση. Η διάθεση γιορτινή ήδη από αργά το απόγευμα και με τον ήλιο στην δύση του, με την εκδήλωση να ξεκινά ως συναυλία.
Η έμφαση φυσικά, δόθηκε σε τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Ενός κορυφαίου καλλιτέχνη καταγόμενου από το "Θεσσαλομακεδονικό τριεθνές" και ειδικότερα από την Κρανιά Ελασσόνας.
Εξάλλου με βάση και το παραπάνω υπόβαθρο δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, ενώ και ο Γιάννης Λίταινας έχει συνεργαστεί μαζί του στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα.
Προ της έναρξης, χαιρετισμό απηύθυνε η Αντιπεριφερειάρχης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, κ. Μελίνα Δερμετζοπούλου.
Κατόπιν νυκτός ελθούσης, και με το πλήθος ολοένα και αυξανόμενο, στη εξέδρα ανήλθε το κλαρίνο
και οι εντεχνολαϊκοι ρυθμοί έδωσαν ομαλά την "σκυτάλη" στους παραδοσιακούς, με εκκίνηση από τραγούδια της δυτικής Μακεδονίας.
Παράλληλα την εμφάνιση τους έκαναν και χορευτές από το Λύκειο Ελληνίδων Θεσσαλονίκης.
Αυτοί μετά από μια σύντομη, μη φορκλορικού χαρακτήρα, παρουσίαση χορών κάλεσαν άπαντες τους παριστάμενους να μπουν στον κύκλο και με Σαλονικιώτικα και κεντρικομακεδονικά συρτά το γλέντι αρχίνισε.
Μάλιστα η ατμόσφαιρα στο σημείο είχε ήδη "θερμανθεί" με διάσπαρτες παρέες να στήνουν έτερους χορευτικούς κύκλους, πριν την "επίσημη" εκκίνηση του γλεντιού.
Έτσι ο χορός γινόταν τρανύτερος με περισσότερους του ενός κύκλους τον έναν μέσα στον άλλο, με άπαντες, γνωστούς και αγνώστους μεταξύ του, ανεξαρτήτως ηλικιών και ιδεολογικών και λοιπών διαφοροποιήσεων, να γίνονται μια τεράστια παρέα.
Ταυτόχρονα η εκδήλωση είχε και "συναυλιακό" χαρακτήρα με επιμέρους παρέες αλλά και μεμονωμένους πολίτες να την απολαμβάνουν καθισμένοι, εν είδει πικ-νικ στα γρασίδια της πλατείας, συνοδεία μπύρας,
ενώ όπως αναμενόταν το δημόσιο αυτό δρώμενο απέβη ιδιαίτερα κερδοφόρο για το σύνολο των καταστημάτων εστίασης και ψιλικών της πλατείας, με τους θαμώνες σε αυτά, να έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα ζωντανό μουσικό πρόγραμμα.
Τούτο περιλάμβανε έναν συνδιασμό ακουσμάτων από την παράδοση δυτικής και κεντρικής Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και τα Γρεβενά,
με χαρακτηριστικό παίξιμο του βιολιού να φέρνει Αντιχασιώτικο και Χασιώτικο ηχόχρωμα στην περιοχή,
μέχρι αυτή της Ηπείρου, με το "βαρύτερο"κλαρίνο της περιοχής να μερακλώνει άπαντες,
ενώ δεν έλλειψαν και εκείνα της Θρακιώτικης παράδοσης, με το φημισμένο πια "Μαργούδι" να ξεσηκώνει τους παριστάμενους.
Παρόλα αυτά, από έναν τόπο όπως η Θεσσαλονίκη με το έντονο Ποντιακό και ευρύτερα προσφυγικό στοιχείο δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και η Ποντιακή παράδοση.
Άλλωστε και η Ελασσόνα, από όπου κατάγονταν οι μουσικοί, αποτελεί τόπο "σμίξης" παραδόσεων, αφού και αυτή διαθέτει επίσης σημαντικούς Ποντιακούς πληθυσμούς, κυρίως στα Αραδοσίβια.
Και επειδή από ένα καλοκαιρινό, έστω και στο τέλος του καλοκαιριού, πανηγύρι δεν γίνεται να λείπει το νησιωτικό χρώμα,
το μουσικό πρόγραμμα πλαισιώθηκε και από ακούσματα της νοτιοαιγαιοπελαγίτικης, όπως ο συνεκτικότατος Ικαριώτικος, αλλά και ακούσματα της Κρητικής παράδοσης.
Εξάλλου η χωροθέτηση της εκδήλωσης στην συγκεκριμένη, γειτνιάζουσα με τα Πανεπιστήμια "φοιτητική" περιοχή, ευνοούσε την παρουσία σε αυτή κόσμου από ολόκληρη την Ελλάδα.
Μια παρουσία που, λαμβάνοντας υπόψη, την πληθώρα "αποδήμων-επαρχιωτών", όλων των ηλικιών που διαβιούν στην πρωτεύουσα της Κεντρικής Μακεδονίας, συνετέλεσε στην διαμόρφωση της εκδήλωσης σε ένα μεγάλο υπερτοπικό επαρχιακό πανηγύρι.
Ένα αυθεντικό σύγχρονο, "παλιακού" όμως, χαρακτήρα γλέντι, απαλλαγμένο από βαρβαρικούς νεωτερισμούς, από εκείνα που ενέπνευσαν την στροφή των νεωτέρων γενιών στην παραδοσιακή μουσική.
Μάλιστα, λόγω της χρονικής εγγύτητάς του, την εκδήλωση επιρρεάσε και ο θάνατος του δημοφιλούς τραγουδιστή, Γιώργου Μαζωνάκη, με τους μουσικούς και άπαντες τους παριστάμενους, προ της ολοκλήρωσής της, να τιμούν την μνήμη του, τραγουδώντας κάποια από τα τραγούδια του.
Περισσότερες φωτογραφίες:
