Με ένα μεγάλο μουσικό αφιέρωμα στο κατάμεστο αμφιθέατρο του πάρκου Κρύας Βρύσης το βράδυ της Δευτέρας, 14 Σεπτεμβρίου τίμησε τα πενήντα χρόνια καλλιτεχνικής πορείας του κορυφαίου ερμηνευτή της Ποντιακής παράδοσης, Στάθη Νικολαΐδη η Πολίχνη.
Ο λόγος για μια εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Παύλου Μελά σε συνεργασία με την Ένωση Ποντίων Πολίχνης, προκειμένου να τιμήσουν την συμπλήρωση πενήντα της καλλιτεχνικής πορείας ενός από τους σπουδαιότερους εκφραστές του Ποντιακού τραγουδιού.
.Προς τούτο στο πάρκο Κρύας Βρύσης της "μικρής πόλης" της βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης, εκτός από τον τιμώμενο Στάθη Νικολαΐδη, βρέθηκαν και τραγούδησαμ αρκετοί σημαντικοί καλλιτέχνες της Ποντιακής παράδοσης, όπως η Πέλα Νικολαΐδη, ο Γιάννης Τσιτιρίδης, ο Στάθης Πορφυρίδης, ο Κώστας Πουτακίδης, ο Μπάμπης Κεμανετζίδης και ο Δημήτρης Ξενιτόπουλος. Αντίστοιχα στην μουσική επιμέλεια και τα πλήκτρα ήταν ο Λάκης Παναγιωτίδης, στα τύμπανα ο Γιάννης Αντωνιάδης και στο νταούλι ο Δημήτρης Μητρούλης, ενώ την παρουσίαση έκανε η Γεωργία Σιδηροπούλου.
Στις κερκίδες του αμφιθεάτρου ο κόσμος πολύς. Πλήθος Πολιχνιωτών, αλλά και επισκεπτών φίλων της Ποντιακής παράδοσης κατέκλυσε κάθε γωνιά του. Κι αν η εκδήλωση είχε χαρακτήρα μουσικού αφιερώματος και όχι γλεντιού, το βέβαιο είναι πως ο ήχος της Ποντιακής λύρας και του νταουλιού συνεπήρε το σύνολο των παρισταμένων, με τα μεν σώματα να κάθονται, τις δε ψυχές τους να χορεύουν με τραγούδια για τον πατέρα και την μάνα, εν εκστάσει σε κάποια "άλλη διάσταση", ίσως και ανταμώνοντας τους προγόνους του καθενός.
Το παρόν, μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση έδωσε τόσο ο Δήμαρχος, κ. Δημήτρης Ασλανίδης, καθώς και Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Παύλου, όσο και τοπικοί σύμβουλοι της κοινότητας Πολίχνης.
Προ της ολοκλήρωσής της εκδήλωσης ο κ. Ασλανίδης απέμεινε τιμητική πλακέτα στον Στάθη Νικολαΐδη, με τον τελευταίο να ανεβαίνει στην εξέδρα με τους υπόλοιπους μουσικούς και ενθουσιάζοντας τους θεατές, το κέφι να απογειώνεται.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι από αυτή δεν έλειψαν και συγκινητικές και συνάμα άκρως ελπιδοφόρες σκηνές. Μια εξ αυτών η εικόνα του κατάμεστου αμφιθεάτρου, όπισθεν του αγάλματος του Πόντιου Αγωνιστή, να τραγουδά μαζί με τον τιμώμενο καλλιτέχνη, έναν από τους "ύμνους" της προσφυγιάς και του ξεριζωμού.
Ανάμεσα τους και παιδιά σχολικής ηλικίας, που αν και δεν έχουν τα βιώματα των παππούδων τους και των παλιότερων γενιών έδειχναν, δια της φωνής τους, να βιώνουν ιδιαίτερα τους στίχους του τραγουδιού.
