Ποικίλες αντιδράσεις στις τάξεις των φιλάθλων της ΑΕΛ, αλλά και ευρύτερα φαίνεται πως προκάλεσε η το ενδεχόμενο αύξησης των ομάδων της κατηγορίας, με πιθανή παραμονή έτσι της (και) των "βυσσινί" σε αυτή. Στο πλαίσιο αυτό η σελίδα SDthesslarissa.news επιχειρεί να τοποθετηθεί επ'' αυτού, ξεκαθαρίζοντας απόλυτα την θέση της.
Για τον σκοπό αυτό επισημαίνεται πως η μετατροπή της πρώτης Εθνικής κατηγορίας της Ελλάδας σε κανονικό πρωτάθλημα και όχι τουρνουά και κλειστή λίγκα αποτελεί πάγια θέση της σελίδας. Ιδανικό μάλιστα είναι μια SL1 με 18 ομάδες, ωστόσο και οι 16 όπως ήταν αυτή κατά το παρελθόν είναι ικανοποιητικός αριθμός.
Επομένως το γεγονός ότι αυτή φαίνεται πως λαμβάνει χώρα με ενδεχόμενη αξιοποίηση της από την ΑΕΛ, δεν αναιρεί την αναγκαιότητα της. Συνεπώς αυτή δεν αναιρείται ακόμα και αν επιλεχθεί από τις αρμόδιες αρχές του Ελληνικού ποδοσφαίρου να προβιβαστούν οι δευτεραθλητές της SL2. Ωστόσο η διεξαγωγή αναμετρήσεων μπαράζ μεταξύ των τεσσάρων εμπλεκομένων στην υπόθεση ομάδων αποτελεί την δικαιότερη επιλογή.
Παρόλα αυτά σε περίπτωση που η ΑΕΛ παραμείνει στην SL1 με αυτό τον τρόπο, τούτο δεν αποτελεί κάποιου είδους εύνοια. Κι αν αυτό το συμπέρασμα "ξενίζει" σε κάποιους η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική.
Προς επεξήγηση αυτής της κρίσης αυτό αξίζει να επιχειρηθεί μια ιστορική αναδρομή. Είναι 2010 η ΑΕΛ της διοίκησης του κ. Πηλαδάκη, έχοντας κατακτήσει πριν λίγα χρόνια το Κύπελλο Ελλάδας και αγωνιστεί στις Ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις έχει κατασκευάσει το νέο σύγχρονο γήπεδο της, το AEL FC Arena. Ωστόσο το γεγονός αυτό λαμβάνει χώρα σε μια αγωνιστική περίοδο στην οποία η "Βασίλισσα της Θεσσαλίας" βρίσκεται σε κίνδυνο βαθμολογικού υποβιβασμού. Μια εξέλιξη την οποία τελικά δεν θα μπορέσει να αποφύγει, έχοντας τόσο αυτή όσο και οι έτεροι υποβιβασθέντες Πανσερραϊκός και Ηρακλής Θεσσαλονίκης, υποστεί καθοριστικές διαιτητικές σφαγές σε βάρος τους, με ευνοημένες ομάδες όπως ο Αστέρας Τρίπολης, αλλά και ο αγωνιζόμενος στην Α' Εθνική χωρίς ποτέ να προβιβαστεί βαθμολογικά, Ατρόμητος Αθηνών, η ιστορία των οποίων αλλάζει ριζικά μετά από εκείνη την αγωνιστική περίοδο. Έτσι από ομάδες που μέχρι πρότινος πάλευαν για την παραμονή τους στην Α' Εθνική κατηγορία αναβαθμίζονται σε διεκδικήτριες εξόδου στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Φυσικά τα παραπάνω πραγματοποιήθηκαν εν μέσω της απόλυτης κυριαρχίας της δεύτερης "παράγκας" του Ελληνικού ποδοσφαίρου, την περίοδο του κραταιού "πανγαυρισμού".
Όμως τα δύσκολα για τους "βυσσινί" μόλις είχαν ξεκινήσει. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο η ΑΕΛ αγωνίστηκε στην FL1 (πρόγονο της SL2), έχοντας το καλύτερο γήπεδο της κατηγορίας, αλλά και το ακριβότερο ρόστερ, με στόχο την άμεση επιστροφή της στην SL. Αυτή ωστόσο δεν θα επιτευχθεί, με διαιτητικές αδικίες τύπου "offside από πλάγιο" να της το αποτρέπουν και τον τότε πρόεδρο της ΠΑΕ, κ. Πηλαδάκη να απομακρύνεται.
Μοιραία κι ενώ τα χρόνια περνούσαν, αντί επιστροφής η ομάδα της Λάρισας θα βρεθεί ακόμα και στην Γ' Εθνική. Στην διοίκηση της θα βρεθεί ο Τρικαλινός επιχειρηματίας, κ. Πλεξίδας, επιχειρόντας ακόμα μια απόπειρα επιστροφής στην κορυφαία Εθνική κατηγορία. Στόχος που δεν θα στεφθεί με επιτυχία εκ νέου.
Στο μεταξύ, μεσούσης και της οικονομικής κρίσης, οι υποβιβασμοί ιστορικών και λαοφιλών ομάδων από την SL συνεχίζονται. Έτσι το "δρομολόγιο" προς τις χαμηλότερες κατηγορίες θα κάνουν και οι Άρης Θεσσαλονίκης και ΑΕΚ. Ο υποβιβασμός της δεύτερης, λόγω υπέρογκων χρεών μάλιστα θα συνδιαστεί με την αναδιάταξη των επιπέδων του Ελληνικού ποδοσφαίρου, με την κατάργηση του Περιφερειακού Πρωταθλήματος της χώρας, της Δ' Εθνικής κατηγορίας, με τον "Δικέφαλο του Νότου" να κάνει τρία και όχι τέσσερα, όπως προβλέπονταν για την περίπτωσή του, χρόνια προκειμένου να επιστρέψει στην SL.
Στον αντίποδα ο προβιβασμός στα "σαλόνια" του Ελληνικού ποδοσφαίρου καθίσταται ολοένα και δυσκολότερος, εξαρτώμενος σε πολλές περιπτώσεις από "δημοσιοσχετισμούς" με τον τότε απόλυτο "μονοκράτορα", Ολυμπιακό Πειραιώς. Πρόκειται για ένα διάστημα που σε αυτά βρέθηκαν ομάδες όπως ο η ΑΕΛ Καλλονής και ο Πλατανιάς Χανίων. Για σύντομο διάστημα μάλιστα η SL θα διεξαχθεί και με 18 ομάδες, με πληθώρα ομάδων της περιφέρειας να υποκαθιστούν το κολοβομένο big6 της χώρας.
Στο μεταξύ η ομάδα της ΑΕΚ, αλλά και ο Άρης Θεσσαλονίκης να έχει επιστρέψει στην πρώτη κατηγορία, το ίδιο και έστω προσωρινά, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Στην συνέχεια έρχεται και η "σειρά" της ΑΕΛ, υπό την διοίκηση του εκκεντρικού, εκλιπόντος πια ποινικολόγου, Αλέξη Κούγια. Οι πανηγυρισμοί για την μεγάλη επιστροφή είναι γεγονός, με την συσπείρωση απάντων στην Λάρισα γύρω από την ομάδα να θυμίζει μέρες του 2005. Η χαρά όμως δεν κράτησε για πολύ, αφού αν και η ΑΕΛ να βρισκόταν ξανά στην SL1, η "τυχοδιώκτική" συμπεριφορά Κούγια, θα φέρει την ρήξη του με τους οργανωμένους "βυσσινί" φίλαθλους με το "ανίκητο άλογο" να αγωνίζεται σε άδειο γήπεδο. Μοιραία μετά από διάστημα πέντε χρόνων η ΑΕΛ θα υποβιβαστεί εκ νέου.
Παράλληλα αποκαλύπτεται και η τρίτη "παράγκα", γνωστή και ως εγκληματική οργάνωση, του Ελληνικού ποδοσφαίρου, μια εξέλιξη η οποία σε συνδυασμό με την ένωση των τριών του big6, ΑΕΚ, Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ, οδηγεί στην κατάρρευση του υπαρκτού "πανγαυρισμού" με το πρωτάθλημα της SL1 να διεξάγεται πια με δικαιότερους, συγκριτικά με το παρελθόν, όρους. Όμως η συμμαχία των τριών δεν θα κρατήσει για πολύ. Ένα αμφισβητούμενο γκολ στην αναμέτρηση ΠΑΟΚ-ΑΕΚ στην Τούμπα και ο ιστορικός λόγω βίαιων επεισοδίων "τελικός του Βόλου" θα φέρουν την ρήξη της "συμμαχίας της εξυγίανσης". Μέτα τα παραπάνω γεγονότα το Ελληνικό ποδόσφαιρο θα εισέλθει σε μια περίοδο "συμφωνίας κυρίων" μεταξύ Ολυμπιακού Πειραιώς, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, δηλαδή των τεσσάρων ισχυρών ομάδων του.
Στην παρούσα φάση ο αριθμός των ομάδων της έχει μειωθεί πια σε 14, ενώ FL1 και FL2 συνεχίζουν να απαξιώνονται, ακόμα και από τους ίδιους τους διοργανωτές τους, ενώ μετά από μια ακόμα αναδιάταξη των κατηγοριών ο προβιβασμός στην SL1 πια, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο αφού οι τρεις "προνομιούχες" θέσεις μειώνονται σε δύο.
Μια περίοδος που η εναλλαγή πρωταθλητών Ελλάδας είναι πλέον γεγονός, κάτι που δεν ισχύει και για την εναλλαγή των ομάδων στην SL1, η οποία γίνεται με το "σταγονόμετρο", με τους ΟΦΗ και ΠΑΣ Γιάννινα βρίσκονται, εν είδει "ασανσέρ" μεταξύ των δύο κατηγοριών. Ιστορικές ομάδες όπως ο ΑΟ Ξάνθη και ο Πανιώνιος ΓΣ Σμύρνης να υποβιβάζονται. Τον νεόδμητο ΝΠΣ Βόλο να "εκπροσωπεί" την Θεσσαλία στα "μεγάλα σαλόνια", αλλά και την ΠΣ Βέροια να χάνει την άνοδο σε μπαράζ με τον έτερο σε θέση προβιβασμού στην SL2, Λεβαδειακό.
Στην συνάφεια αυτή η ΑΕΛ περνάει σε Λαρισαΐκα χέρια, με τους αφούς Νταβέλη να αναλαμβάνουν την διοίκηση της ΠΑΕ. Η εξέλιξη αυτή είχε χαρακτήρα "απελευθέρωσης" με την ΑΕΛ να ανακτά μετά από ένα μακροχρόνιο διάστημα την σχέση της με την πόλη της Λάρισας. Ωστόσο η επιστροφή στην σχεδόν "κλειστή λίγκα", της SL1 δεν θα είναι εύκολο έργο. Αυτή θα επιτευχθεί μετά από δύο αγωνιστικές περιόδους που το εισιτήριο θα λάβουν διαδοχικά οι Λεβαδειακός και Πανσερραϊκός και έχοντας κονταροχτυπηθεί με τον επίσης μακροχρόνια ταλαιπωρημένο στα "χωράφια" του Ελληνικού ποδοσφαίρου, Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Ερχόμενοι στο σήμερα, μετά από μια αγωνιστική περίοδο με πληθώρα οργανωτικών λαθών, οι "βύσσινι" βρίσκονται σε θέση βαθμολογικού υποβιβασμού, σε ένα σκηνικό όμοιο με αυτό του 2010. Το βέβαιο όμως είναι πως αναλογιζόμενοι τα παραπάνω, η ιδέα επανάληψης μιας νέας μακροχρόνιας περιόδου πτώσης και παρακμής, προκαλεί τρόμο. Τρόμο για τον χαμένο χρόνο, τρόμο για τις χαμένες γενιές Λαρισαίων φιλάθλων, τρόμο για την συνέχιση της απαξίωσης του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Δεν πρέπει να λησμονάται μάλιστα πως οι νεότερες γενιές Λαρισαίων φιλάθλων, όσοι έχουν γεννηθεί από την δεκαετία του 90' εχουν λίγες, ως ελάχιστες αναμνήσεις της ΑΕΛ στην πρώτη Εθνική κατηγορία. Οι δε μικρότεροι, σχεδόν καθόλου. Εύλογα λοιπόν γεννιούνται τα ερωτήματα: "αντέχει η ΑΕΛ να χάσει κι άλλο χρόνο, κι άλλες γενιές φιλάθλων", "Ως πότε θα λείπουν ομάδες από την SL1";
Εν κατακλείδι η υπό συζήτηση αναδιάρθρωση της SL1, αποτελεί την ευκαιρία αυτή να ξαναγίνει "κανονικό" πρωτάθλημα. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα σε πληθώρα ιστοσελίδων, βίντεο, αλλά και γενικότερα στο διαδίκτυο δημοσιεύονται αφιερώματα και τίθενται ερωτήματα αναφορικά με ομάδες που "λείπουν" από την SL1. Ε, λοιπόν όχι! Η πραγματικότητα είναι διαφορετική δεν λείπουν ομάδες, αλλά θέσεις ομάδων.
Εξάλλου αυτό μαρτυρούν και τα εισητηρία της φετινής αγωνιστικής περιόδου, όπου με την παρουσία (και) της λαοφιλούς "Βασίλισσας της Θεσσαλίας" στην SL1 αναβαθμίζεται αισθητά το πρωτάθλημα. Τούτο σε συνδιασμό με την αποκατάσταση από την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο του κολοβομένου για πολλά χρόνια big6 της Ελλάδας, με την άνοδο του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και τον προβιβασμό της επίσης λαοφιλούς "Μαύρης Θύελλας" φαίνεται πως επιτέλους αποκαθίσταται η ισορροπία σε αυτή.
Επιπλέον προς αποκατάσταση των μακροχρόνιων αδικιών σε βάρος των ομάδων της SL2 εξαιτίας της λειτουργίας της SL1 ως "κλειστή κλίκα", με αφορμή την αναδιάρθρωση της πρώτης κρίνεται ως αναγκαίο και μια αντίστοιχη στην δεύτερη Εθνική κατηγορία. Έτσι αυτή θα μετατραπεί, μετά από αρκετά χρόνια, σε μια στιβαρή Εθνική κατηγορία 20 ομάδων. Αριθμός που επ' ουδενί δεν είναι "υπερβολικός" για την Ελληνική πραγματικότητα. Και τούτο καθώς λαμβάνοντας ως δεδομένο και την ορθή, αν και αυτή θεσμοθετήθηκε με προβληματικό τρόπο, συμμετοχή σε αυτή και τριών Β', οι οποίες "καταλαμβάνουν" θέσεις "κανονικών" ομάδων. Με την υλοποίηση των παραπάνω το Ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο τακτοποιεί αδικίες και "χρέη" του παρελθόντος και απαλλαγμένο από τις παθογένειες τύπου "η ομαδάρα μας να κερδάει και οι άλλοι να πάνε να...", είναι έτοιμο να προχωρήσει μπροστά.
